Paul Wessels: aanbesteding Grensmaas: a never ending story
|
Paul Wessels: aanbesteding Grensmaas: a never ending story |
Opnieuw
vragen Paul Wessels over aanbesteding Grensmaas 10 maart 2005
Vragen Paul Wessels over verdere vertraging
grensmaasproject 2 september 2004
Dossier Grensmaas Monique Gommers, Wethouder
Gemeente Stein
Vragen Paul Wessels aan GS over opschorten aanbesteding
Grensmaas i.v.m. niet-naleven van de Europese aanbestedingsregels; 2 juni 2003
Inbreng Monique Gommers slotdebat dec 2001
zie ook:
Antwoorden Staatssecretaris Schulz op vragen van D66 Tweede Kamerlid Boris van der Ham [lees verder]
Persbericht D66 Statenfractie Limburg [lees
verder]
Schriftelijke vragen D66 Tweede Kamerlid Boris van der Ham [lees verder]
Reactie Eurocommissaris Bolkestein op schriftelijke vragen D66 Europarlementarier Johanna
Boogerd [lees verder]
Schriftelijke vragen van D66 Europarlementarier Johanna Boogerd [lees verder]
Geachte voorzitter,
Bij het Grensmaas Consortium zijn ook ondernemingen betrokken die aannemingsactiviteiten verrichten of dochterondernemingen hebben die dan doen. De werken aan de Grensmaas, die buiten de zogenaamde ´zelfrealisatie´ door het Consortium vallen, worden openbaar aanbesteed. Dat zou kunnen betekenen dat deze aannemers voor deze werken gaan inschrijven. Deze zouden dan gezien hun betrokkenheid bij het Grensmaas Consortium en alle informatie die daar beschikbaar is een bevoordeelde positie innemen. Een opdracht aan deze aannemers zou in strijd zijn met de Europese richtlijn voor overheidsopdrachten.
Vragen
Met vriendelijke groet, namens de D66 fractie,
Paul Wessels
»terug naar top pagina
------------------------------------
Antwoord van Gedeputeerde Staten
5 april 2005
Zoals bekend zal een deel van het Grensmaasproject worden aanbesteed door
het Consortium Grensmaas. In de te sluiten overeenkomst met het Consortium Grensmaas is
voorzien in een constructie om het Consortium Grensmaas en de Consortium
Grensmaas-partners niet te laten deelnemen aan deze aanbesteding. Voorts is in deze
overeenkomst voorzien in een constructie om ongeoorloofde bevoordeling van aan het
Consortium Grensmaas gelieerde partijen te voorkomen. Dit is aan de Europese Commissie
voorgelegd.
Zoals bekend heeft de Europese Commissie op 13 oktober 2004 besloten de klachten over de aanbesteding van de Grensmaas te seponeren.
Geachte Voorzitter,
In een artikel in Cobouw van 1 september j.l. (zie bijlage)
wijst Mr. Hisse de Vries op een aantal risico's die kleven aan het ambtelijk voorgestelde
compromis tussen de Europese Commissie en de Nederlandse staat betreffende de aanbesteding
van de Grensmaasplannen.
Met name concludeert Mr. Hisse de Vries dat niet-openbare aanbesteding van een deel van de
werkzaamheden in strijd is met het Europees recht.
Daarom hebben wij de volgende vragen:
Met vriendelijke groet,
namens de D66 fractie
Paul Wessels
»terug naar top pagina
-------------------------------------------------------
Antwoord van Gedeputeerde
Staten
21 september 2004
Vraag 1.
In een artikel in Cobouw van 1 september j.l. (zie bijlage)
wijst Mr. Hisse de Vries op een aantal risico's die kleven aan het ambtelijk voorgestelde
compromis tussen de Europese Commissie en de Nederlandse staat betreffende de aanbesteding
van de Grensmaasplannen.
Met name concludeert Mr. Hisse de Vries dat niet-openbare aanbesteding van een deel van de
werkzaamheden in strijd is met het Europees recht.
Is het College het met de D66-fractie eens dat, indien de conclusie van Mr. Hisse de Vries
juist is, het voorgestelde compromis niet in stand kan blijven en de Maaswerken, w.o. de
provincie Limburg, dus alsnog zal moeten overgaan tot openbare Europese aanbesteding van
het hele werk?
Antwoord.
Wij gaan ervan uit dat het voorgestelde compromis in stand zal blijven.
Vraag
2.
Welke stappen onderneemt het College om een onaanvaardbare verdere vertraging van de
hoogwaterbeschermingsmaatregelen te voorkomen als blijkt dat vergunningen vanwege
"zelfrealisatie" geen stand kunnen houden?
Antwoord.
Op dit moment ligt bij de Europese Commissie een voorstel van de Nederlandse overheid
voor, om een gedeelte van de werkzaamheden van het Grensmaasproject aan te besteden. Het
principe van de voorgestelde oplossing is met ambtenaren van de Europese Commissie
besproken. Wij gaan ervan uit dat het voorgestelde compromis in stand zal blijven en
strookt met de Europese richtlijnen.
Kan uw College aangeven, dat het Grensmaascompromis niet in strijd is met vaste
jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie in Straatsburg inzake de richtlijn Werken
m.b.t. aanbestedingsplicht van ontgrondingen?
Zie antwoord op vraag 2.
»terug naar top pagina
-------------------------------------------------------
Bijlage
Bron: Cobouw 1 september 2004
Compromis Grensmaas mogelijk in strijd met Europese aanbestedingsrichtlijn
Begin dit jaar werden door de minister van Economische
Zaken cijfers bekend gemaakt over het (Europese) aanbestedingsgedrag van de overheden in
Nederland in relatie tot de Europese aanbestedingsrichtlijnen Werken en Diensten. De
resultaten waren schokkend: de gemeenten besteden nog geen 10 procent volgens de regels
aan en bij de provincies ligt dit rond de 30 procent.
Op 9 februari jl. heeft minister Remkes van Binnenlandse Zaken naar aanleiding van
Kamervragen laten weten dat benadeelde (potentiële) inschrijvers zich ingeval van
niet-naleving van de Europese aanbestedingsverplichtingen naar de civiele rechter moeten
stappen als zij van mening zijn dat er ten onrechte door de overheid niet is aanbesteed en
zij daardoor zijn benadeeld.
Dit standpunt is helaas ongenuanceerd en zal vele bedrijven, en overheden (!!), op het
verkeerde – dure – been zetten. Bovendien kan dit standpunt grote gevolgen met
zich meebrengen voor dezelfde overheid. Als namelijk Europese richtlijnen niet worden
uitgevoerd, dan kan Brussel aan de Nederlandse staat forse boetes opleggen. En de minister
heeft al aangegeven dat hij die boetes zal verhalen op andere overheden als zij de
richtlijnen niet of onjuist hebben toegepast.
Van belang zijn de Europese richtlijn Werken en de richtlijn Diensten. De richtlijn
Diensten heeft het oog op bijvoorbeeld het inkopen van goederen, zoals pennen, blocnotes,
computers, bureaus enz. Als deze aankopen boven het Europese drempelbedrag van 290.000
euro uitkomen, dan moeten de inkopen Europees worden aanbesteed. Komt er geen
aanbesteding, dan zal een concurrerend bedrijf naar de civiele rechter moeten om zijn
gelijk te halen. Dat ben ik met de minister eens. Anders ligt de situatie bij de richtlijn
Werken.
Beleidsplan
De richtlijn Werken is van toepassing als er openbare functies worden gerealiseerd, en
als het totale bedrag dat met de activiteit is gemoeid 5,9 miljoen euro of meer bedraagt.
Op een congres dit voorjaar van Meurs Juristen over Europese aanbesteding en
ontgrondingen, stond de vraag centraal of ontgrondingen onder de Europese richtlijn Werken
vallen en of deze activiteiten moeten worden aanbesteed. Deze vraag is zeer actueel bij de
uitvoering van bijvoorbeeld de Grensmaas – hierover is in juli 2004 een compromis
bereikt tussen de Europese Commissie en de Nederlandse staat – en de ontwikkeling van
het beleidsplan Ruimte voor de Rivier.
Een opdracht tot realisering van een werk valt onder de aanbestedingsplicht als:
a. er sprake is van een overheidsopdracht;
b. de opdrachtgever een aanbestedende dienst is;
c. het werk voldoet aan de definitie van een werk;
d. de totale opdracht boven de drempelwaarde van de richtlijn uitkomt.
De jurisprudentie van het Europees Hof gaat uit van ruime interpretaties van de richtlijn.
Dat komt omdat mededinging bij overheidshandelen uitgangspunt is.
Ontgrondingenlocaties krijgen na afloop van de ontgrondingenactiviteiten vaak een nieuwe
bestemming. Deze nieuwe bestemming moet – zoals dat heet – een meerwaarde
krijgen voor de omgeving en de plaatselijke of regionale gemeenschap. Daarbij gaat het
bijvoorbeeld om het realiseren van natuurterreinen, het realiseren van openbare
recreatieterreinen, openbaar infrastructuur of betere bevaarbaarheid.
Als de herinrichting van een ontgrondingenlocatie een openbare functie krijgt en die
functie wordt mede gefinancierd door de opbrengst van het gewonnen zand of de gewonnen
klei, zodat de overheid niet de volledige kosten behoeft te betalen, dan is er sprake van
een overheidsopdracht.
Hoewel een (ontgrondingen)vergunning daarbij al geldt als een overeenkomst, sluit een
gemeente vaak een overeenkomst met de ontgronder waarin is vastgelegd hoe de ontgronder de
locatie ten behoeve van de gemeente gaat inrichten. Maar hetzelfde geldt voor de aanleg
van een infiltratiebekken of verdieping van een vaargeul.
Herinrichting
Als er één onderdeel van de totale activiteit onder aanbestedingsplicht valt,
dan geeft de richtlijn aan dat het gehele werk moet worden aanbesteed: faseren mag wel,
knippen mag niet. Het compromis Grensmaas gaat er nu vanuit dat de grindwinning op
zichzelf niet aanbestedingsplichtig is. De herinrichting van de Grensmaas is echter van
openbaar maatschappelijk belang en die herinrichting is wel aanbestedingsplichtig.
Ik deel dit standpunt overigens niet. Met de opbrengsten uit de ontgronding wordt de
herinrichting gefinancierd. Zonder ontgronding zou er geen herinrichting zijn en dus geen
nieuwe maatschappelijk gewenste functie. Om de Maas beter bevaarbaar te maken èn veiliger
te maken tegen overstromingen moet deze ook dieper worden gemaakt en dat kan alleen door
middel van ontgrondingen. Het bereikte compromis is dan ook naar mijn mening in strijd met
de vaste jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie in Straatsburg.
Grondposities
De plicht om ontgrondingen aan te besteden betekent wel een forse wijziging van de
huidige handelwijze. Nu hebben ontgrondingenbedrijven vaak al grondposities in handen,
voordat enige vergunning om de werken uit te voeren wordt aangevraagd. Uitgaande van het
beginsel van zelfrealisatie is dat tot op heden een – doorslaggevend – belang
(geweest) om de vergunningen te verlenen. Als de werken moeten worden aanbesteed –
zonder dat naar de grondeigendommen wordt gekeken – is pas bij de gunning bekend wie
de ontgronding mag uitvoeren. Het vooraf innemen van grondposities kan daarbij zelfs tot
onteigening leiden. Voor het Europese Hof van Justitie is de grondeigendom niet relevant
voor de toepasselijkheid van de richtlijn.
Mr. Hisse de Vries
Directeur Meurs Juristen
Dit is het eerste van twee artikelen over het aanbesteden van ontgronden. Het tweede deel
gaat over de vraag of een ontgrondingenvergunning moet worden geweigerd als er niet is
aanbesteed.
»terug naar top pagina
Dossier Grensmaas…. door Monique Gommers
Sinds ik in 1993 als wethouder van de gemeente Stein
geconfronteerd werd met alle calamiteiten en emoties door de hoogwaterstanden van de Maas,
ben ik een voorstander geworden van de combinatie van de gedachte natuurontwikkeling
(Groen voor Grind) en de veiligheidsdoelstelling (plan Boertien).
Meer problemen heb ik altijd gehad en gehouden bij het uitgangspunt om die twee
doelstellingen budgettair neutraal te realiseren. Dat betekende namelijk dat het grind in
de ondergrond als betaalmiddel zou gelden voor de noodzakelijke maatregelen. Toch kon ik
daar nog enige vrede mee hebben omdat ontgrinding ter plekke ruimte voor de rivier
betekent en aldus bij kan dragen aan zowel veiligheid (daar waar grind heeft gezeten
krijgt het water nu de ruimte) als natuurontwikkeling (daar waar de rivier de ruimte
krijgt gaat hij meanderen). Dit temeer daar in alle planvorming de ruige Franse rivier
L’Allier als zogenaamde referentierivier wordt gepresenteerd, dwz dat het eindplaatje
in Limburg dit natuurbeeld te zien zou geven. Ik heb mezelf (met echtgenoot en honden) ter
plekke overtuigd van de mogelijkheden voor de natuur die bij dit scenario in Limburg
zouden ontstaan, en was verkocht.
Helaas bleek het uitgangspunt van budgetneutraliteit
problemen op te leveren, en zou er veel meer grind nodig zijn om de veiligheidsmaatregelen
te betalen, dan in de betrokken ondergrond aanwezig was. Dus werd er ver buiten zomerbed
of winterbed van de Maas nog ontgrinding bij gehaald. Vooral de gemeente Sittard-Geleen
zou hier het gelag moeten betalen.
Omdat ik sinds 1999 in Provinciale Staten gekozen was, heb ik de over elkaar vallende
plannen kunnen volgen. Om enig draagvlak onder de bevolking te behouden werd uiteindelijk
het Eindplan Grensmaas gepresenteerd, waarbij veiligheid, natuurontwikkeling en tonnages
grind geminimaliseerd werden. Het charmante aan dit plan was dat ook de tijdsduur en de
overlast tot een minimum zouden worden beperkt.
Toch had ik als D66 woordvoerder moeite met dit plan. Als de budgetneutraliteit niet zo
dwingend opgelegd zou zijn, was veel meer mogelijk. Plaatselijke overheden zouden mogelijk
onderdelen willen subsidiëren om extreme overlastsituaties te beperken (denk aan de
gemeente Sittard-Geleen die voor haar inwoners in Schipperskerk best een duit in het zakje
wilde doen). De zelfrealisatie door de grindboeren maakte het echter onmogelijk om
oneigenlijke concurrentie in de vorm van Europese, landelijke of lokale subsidies toe te
staan. Voor D66 was het echter zeer de vraag of zelfrealisatie niet op gespannen voet
staat met Europese regels omtrent openbare aanbesteding. Eind 2001 heb ik namens D66 dan
ook een motie ingediend om Provinciale Staten er toe
te brengen om voor Europese aanbesteding te kiezen, omdat we anders teruggefloten zouden
worden door de Nederlandse Mededinging Autoriteit (NMA) of het Europese Hof. Helaas leert
de actualiteit dat deze motie waarschijnlijk beter aangenomen had kunnen worden.
De burgers hebben er recht op beschermd te worden tegen de
grillen van een regenrivier zoals de Grensmaas er een is, met alle extremiteiten van dien.
De schop moet dus de grond in, om de rivier de RUIMTE te geven. Daarom heb ik het er anno
2003 (bijna 2004) zeer moeilijk mee dat de planvorming nog steeds veel "open
eindjes"… (sic) laat zien (Vlaams ongerief, grondwaterstanden, (plan-) schade
regelingen, uitvoeringsvolgorde, uitvoeringswijze etc). Al deze ongewisse zaken worden
doorgeschoven naar de vergunningverlenende instanties, waaronder de 5 gemeenten. De
uitvoerende partijen (lees: het consortium) zouden daarbij verantwoordelijk worden voor
het tot overeenstemming komen met onze Belgische buren, en zouden alle risico’s van
de directe en indirecte effecten van de planologisch voorgeschreven ingrepen moeten dragen
…. (?)
Geen wonder dat de twijfel toeslaat bij de plaatselijke ontgronder, die mogelijk liever
zijn oude vertrouwde ontgrondingrechten wil behouden, dan zich in dit risicovolle avontuur
te storten.
Ik ben anno 2003 als wethouder Ruimtelijke Ordening de
verantwoordelijke portefeuillehouder Grensmaas voor de gemeente Stein, en zal de belangen
van de burgers van deze Grensmaas gemeente dus optimaal moeten borgen.
Wat is echter optimaal in deze? Gegevens uit het cumulatief onderzoek hebben mij bewust
gemaakt van het feit dat veiligheidsdoelen en natuurdoelstellingen elkaar kunnen bijten.
Hoe meer ruigte (zie de charme van L ‘Allier) hoe minder veiligheid, want ooibossen
kunnen obstakels zijn als je de rivier de ruimte wil geven. Is de geplande nevengeul in
Maasband vanuit deze wetenschap echt onontbeerlijk voor de veiligheidsdoelstelling? Want
de mensen in de Maasband zelf komen dan in een positie zoals nu die van Borgharen, terwijl
ze door de bestaande hoge oevers tot nu toe bij de hoogwaters geen overlast hebben gehad.
Gelukkig bestaat er binnen de gemeente een zeer actieve denktank Grensmaas, een club die
kritisch alle planvorming op de consequenties voor onze inwoners doordenkt. En dit met mij
samen, gesteund door een zeer kundige ambtenaar. Want het is een heel avontuur, en alles
behalve een "veilig project".!!!
Monique Gommers
Wethouder Gemeente Stein
»terug naar top pagina
Gennep, 2 juni 2003
Bij de behandeling van de plannen voor de Grensmaas heeft de D66 Statenfractie
herhaaldelijk uiting gegeven aan haar zorg over het niet-openbaar en volgens de Europese
regels aanbesteden, zoals ook blijkt uit de motie die wij daarover hebben ingediend bij de
Statenbehandeling van het eindplan in december 2001.
Onze zorg lijkt terecht te zijn geweest: immers nu blijkt dat de Europese Commissie de
Nederlandse Staat in gebreke heeft gesteld wegens het niet-naleven van de Europese
aanbestedingsregels.
Vragen
1. Kunt u ons zo spoedig mogelijk een afschrift doen toekomen van de brief van de Europese Commissie waarin de Staat in gebreke wordt gesteld?
2. Wanneer wist Gedeputeerde Staten voor het eerst dat er problemen zouden rijzen vanwege de opvatting van de Europese Commissie?
3. Is er sprake van een geheim rapport van onderzoeksbureau Lpyens & Loeff waarin destijds al is gewaarschuwd dat het niet volgen van de Europese aanbestedingsregels tot schipbreuk zou kunnen leiden? Zo ja met wie is dit rapport gecommuniceerd? En wilt u ons dit rapport alsnog verstrekken?
4. Hoeveel vertraging loopt de uitvoering van de Maasbeveiliging door deze handelswijze op?
Met vriendelijke groet, namens de D66 fractie,
Paul Wessels
»terug naar top pagina
Bijdrage Monique Gommers slotdebat eindplan Grensmaas dec 2001 |
Inbreng
Monique Gommers 24 december 2001
Motie
Amendement
Inbreng
Monique Gommers december 2001
Mijnheer de Voorzitter D66 vindt het procedureel onjuist dat juist dit agendapunt
geen behandeling via camera’s kent. Het betreft een voortzetting van de
staten-vergadering van 14 december, na schorsing. Dus ook dit agendapunt hoort onder
dezelfde facilititeiten te vallen!
Meneer de Voorzitter, uw inleiding dat niet de Staten, maar het Rijk over de vorm van aanbesteding besluit, sterkt mij in de mening dat het rijk er alles aan gelegen is om de maximaal mogelijke hoeveelheden grind uit de Zuid-Limburgse bodem te halen, en om die reden in te zetten op zelfrealisatie, c.q budgetneutraliteit.
Verder betreuren wij het dat het besluit dat wij vandaag nemen, niet door een correctief referendum te beinvloeden valt. Dan zouden we na 1 januari moeten vergaderen!
Naar aanleiding van de brief van de staatssecretaris d.d 19 december
blz.1: "op dit moment werkt de provincie aan een plan dat enerzijds op voldoende
draagvlak in de regio kan rekenen, en anderzijds voldoet aan het vereiste van
zelfrealisatie.."
Het draagvlak in de regio wordt benadeeld door deze eis van zelfrealisatie,
omdat diepe grindwinningen, buiten de kades, zonder bijdrage aan doelstelling voor
veiligheid of natuurontwikkeling nodig zijn om tot budgetneutraliteit te komen. Deze diepe
grindwinningen roepen alle oude weerstanden op, waardoor diverse bewonersgroepen NIET
accoord gaan, en geen schriftelijke instemming van de gemeente Sittard-Geleen-Born
voorligt.
De verenigde eigenaren –aannemers binnen het Consortium Grensmaas beschikken
NIET over alle benodigde gronden.
Hoe kan de ontbrekende 600 ha nu al toegerekend worden aan het Consortium? (In)direct
onteigenen voor het Consortium lijkt me juridisch beslist niet haalbaar. Graag uitleg
Er blijkt sprake van een aanbestedingsplichtige opdracht, maar de staatssecretaris komt tot de conclusie " dat recente aanbestedingsjurisprudentie de overheid niet dwingt tot "integrale" aanbesteding van het Grensmaasproject.
De Notitie Juridische gang Grensmaas spreekt echter over een uiterst beperkte handelingsruimte van de overheid bij onderhandse aanbesteding.
Gunning aan het Consortium mogen wij als democratisch gekozen volksvertegenwoordigers dus nooit goedkeuren, want dan geef je je over aan een particuliere onderneming, en dan ben je niet baas over je eigen werken. (zie citaat LD: Limburg kan in zee gaan met Consortium, maar dan moet er wel op eieren gelopen worden..") Schandelijk dat een overheid zo’n belangrijk iets als de VEILIGHEID van mensen overlaat aan ontgrinders en aannemers. En dan te denken aan minister-president Wim Kok in 1995; wij zullen zorgen dat Limburg veilig wordt, wij laten Limburg niet in de steek! Wat komt er van deze belofte zo terecht? Een overheidswerk kan transparant en openbaar aanbesteed worden, dan blijf je de baas, ook de politiek verantwoordelijken kun je op het matje roepen.
De staatssecretaris besluit haar brief: "Indien het consortium aangeeft dit niet te willen, zal naar het zich nu laat aanzien, alsnog een openbare aanbesteding moeten volgen, die mogelijk gepaard gaat met onteigening van de benodigde gronden."Limburg wordt dus geconfronteerd met een openbare aanbesteding van
een Eindplan dat geschreven is op budgettaire neutraliteit, waardoor 17 miljoen ton meer
grind vergund wordt dan volgens het convenant tussen Rijk en provincie besloten is. De
mogelijkheid om subisidies te verwerven worden in dit Eindplan immers niet benut!
Onnodige ontgrindingen worden via deze strategie van de "tweetrapsraket"
gelegitimeerd…
Uit een eerder verslag overleg staatssecretaris d.d 5 december
blz.2: De staatssecretaris merkt op dat "vanwege de lange uitvoeringstermijn, nog
enkele onvermijdelijke onzekerheden resteren"
Uit de notulen d.d 10 december blz.10 reactie portefeuillehouder:"tegenvallers zullen niet vertaald worden in meer grind, gezien het feit dat hier geen draagvlak voor is, maar ook omdat de overheid dan haar geloofwaardigheid verliest. Dit is ook afgesproken met de ministeries van V&W/LNV"
"De NME is momenteel nog niet aan zet"
Blz.2: "er wordt geconstateerd dat het plan in principe vergunbaar lijkt"
D66 acht de gekozen juridische constructie van cruciaal belang, omdat de budgetneutraliteit de keerzijde is van werken met de Limburgse grindboeren. En omdat D66 zowel de rechtmatigheid van deze "aanbestedingsfarce" betwijfelt, als de rechtvaardigheid van de budgetneutraliteit betwist, zal zij een motie indienen die om principiele, morele en juridische redenen oproept tot openbare aanbesteding.
Provinciale Staten van Limburg, in vergadering bijeen op vrijdag 21 december 2001 ,
constaterende dat:Besluiten dat:
En gaan over tot de orde van de vergadering
Provinciale Staten van Limburg, in vergadering bijeen op Vrijdag 21 december 2001
overwegende dat:
besluiten dat bij Openbare aanbesteding:
En gaan over tot de orde van de vergadering.
---------
In de beantwoording van gedeputeerde Vestjens op de ingediende moties en amendementen riep de fractievoorzitter van de PvdA op zich maximaal constructief op te stellen, ten einde aan de voorwaarden van D66 tegemoet te kunnen komen. Tijdens de schorsing van de vergadering is derhalve met enkele ambtenaren en Henk Evers (fractievoorzitter PvdA) een aangepaste formulering tot stand gekomen, om te vermijden dat het Plan van Aanpak zelf zou afwijken.
Op deze wijze is het volgende amendement in stemming gebracht:
(toe te voegen aan de tekst op blz. 5 van de aanbiedingsbrief)
Wanneer de uitvoering van het eindplan niet
door zelfrealisatie is te verwezenlijken en de gunning derhalve op basis van openbare
aanbesteding dient plaats te vinden, hanteren wij de volgende criteria:
Deze amendering werd ondersteund door PvdA, VVD en CDA. In een toelichting is verklaard waarom D66 verwacht hiermee de
"dubbele agenda" te hebben voorkomen. Als er openbare aanbesteding plaats vindt (en wij verschillen met de
overige fracties wat betreft de wenselijkheid hiervan!), dan is NU het gunningscriterium
dat de laagste inschrijver, dat wil zeggen met de minste grindhonger, de opdracht krijgt. Juist omdat de uitgangspunten van het plan gehandhaafd blijven,
betekent dit dat onrendabele planonderdelen omwille van natuur- en veiligheidsdoelen een
ontgrinding blijven kennen, maar dat met name de diepe winningen, die alleen een
budgettaire noodzaak kennen, de marges zullen leveren waarop in tonnages grind valt te
bezuiningen. Onder deze aanvaarde amendering is D66 accoord gegaan met het Plan
van Aanpak. Onze motie is overigens NIET aangenomen, maar dat zal niet
verrassen…. Monique Gommers